Die heilige gees in ‘n plastieksakkie

Op pad na Durban, 13 November 1976, het ek die Heilige Gees

In ‘n plastieksakkie gevang; die nag

Was donker;

Onheil; ek het hoendervleis

Op my arm gehad.

 

Vanmiddag, 23 Desember 1976, laatmiddag, in die blou skemer,

Het ‘n Swartman, baadjie-oor-die-kop onder die bloekombome gestruikel

Voor die weerlig.

Ek het, op pad na my kamer tussen baie makoue en hoenders,

Geneurie: “One cannot always go on riding a

Wooden horse.”

 

 

My pa wil ‘n ordentlike mens van my maak:

‘n Mens met ‘n papiertjie – die graad

Moet in sy moer in vlieg, pa.

Ek word nie deur papiere gekoop nie.

Ek wil nie ‘n seun wees wat met ‘n ordentlike salaris,

‘n Pensioenfonds en ‘n mediese skema

In die hemel kom nie.

 

Die pad verstyf.

‘n Soldaat vlieg in stukke.

Ek sal in die hemel kom, pa,

Met net ‘n plastieksakkie: Heilige Gees in ‘n kondoom. In die

Hemel

Speel boemelaars trompet,

Loop ‘n Heilsleër-blaasorkes verby,

Hinkepink

Afbene, een oë, melaatses en vertraagdes

Soos afkophoenders

 

En in die sakkie

Het ek die Heilige Gees.

Wat gaan ek maak met die Heilige Gees?

Ek gaan hom vat na die hemel

En hom loslaat vir die blindes en kreupeles

Om te vang.

 

Hierdie Heilige Gees

Sal op die skoot van ‘n eensame in die park

Sit.

‘n Kind met gelapte klere

Sal hom broodkrummels voer.

 

Kom konings van die langpad.

Kom elkeen, kom laat ons praat en sing met die vlam op die tong.

Kom  laat ons die wêreld aan die brand steek met woorde:

HEILIG! HEILIG!

HEILIG! HEILIG!

HEILIG! HEILIG!

Heilig is die verlosser

Met die Heilige Gees in ‘n plastieksakkie.